top of page

Indirect Speech หรือ Reported Speech คือ การนำคำพูดของผู้อื่นมาดัดแปลงเป็นคำพูดของผู้พูดเอง แล้วเล่าให้ผู้อื่นฟัง ซึ่งจะมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประโยคเดิม และไม่มีการใส่เครื่องหมายคำพูด เช่น

  • Direct Speech:    Tom said, “I have dinner with my wife.” (ทอมพูดว่า “ผมทานมื้อเย็นกับภรรยาของผม”)

  • Indirect Speech:  Tom said (that) he had dinner with his wife. (ทอมพูดว่าเขาทานมื้อเย็นกับภรรยาของเขา)

  • Direct Speech:   She said, “I’m teaching English online.” (เธอพูดว่า “ฉันกำลังสอนภาษาอังกฤษออนไลน์”)

  • Indirect Speech: She said (that) she was teaching English online. (เธอพูดว่าเธอกำลังสอนภาษาอังกฤษออนไลน์)

กฎพื้นฐานในการเปลี่ยน Direct เป็น Indirect Speech

1. เปลี่ยน Tense

  • present >> past

  • will >> would

  • can >> could

  • may >> might

  • must >> had to

2. เปลี่ยนคำกริยาของประโยคนำ (Reporting Verb)

  • says >> says (that)

  • said >> said (that)

  • say to + บุคคล >> tell + บุคคล (that)

  • said to + บุคคล >> told + บุคคล (that)

  • ถาม >> asked that / wondered that

3. เปลี่ยนสรรพนามบุคคล (Personal Pronoun)

  • I / You (ประธาน) >> he / she

  • me >> him / her

  • my >> his / her

  • mine >> his / hers

  • myself >> himself >> herself

  • we >> they

  • us >> them

  • our >> their

  • ours >> theirs

  • ourselves >> themselves

  • you (กรรม) >> me

  • your >> my

  • yours >> mine

  • yourself >> myself

  • yourselves >> ourselves

4. เปลี่ยนคำแสดงระยะใกล้เป็นไกล (Nearness → Remoteness)

  • here (ที่นี่) >> there (ที่นั่น)

  • this (นี่) >> that (นั่น)

  • these (พวกนี้) >> those (พวกนั้น)

5. เปลี่ยนคำบอกเวลา (Adverbs of time)

  • today >> that day

  • yesterday >> the day before

  • tomorrow >> the next day

  • last night / week / month / year >> the night / week / month / year before

  • …. ago >> ……. before

  • now >> then

  • come >> go

Direct & Indirect Speech

1_edited.jpg
2.png
3.png
4.png

Indirect Speech : Questions

การใช้ indirect speech ในประโยคคำถาม

1. Yes/No Questions

  • เปลี่ยนประโยคคำถามเป็น “if / whether”

  • เปลี่ยน tense ให้เป็นอดีตกว่า เปลี่ยนสรรพนาม

  • เรียงประโยคให้เป็นเหมือนประโยคบอกเล่า

เช่น

  • “Are you going to the Bangkok conference?”

    • He asked me if I was going to the Helsinki conference.

  • “Have you finished the project yet?”

    • She asked us whether we'd finished the project yet.

2. Wh- Questions (what, where, why, who, when or how)  

  • ยังเหลือ Wh- ไว้เหมือนเดิม

  • เปลี่ยน tense เปลี่ยนสรรพนาม

  • เรียงประโยคให้เป็นประโยคบอกเล่า

เช่น

  • “What time does the train leave?”

    • He asked me what time the train left.

  • “Where did he go?”

    • She asked where he went.

3. Offers, requests and suggestions (การเสนอ ขอ และการให้คำแนะนำ)

  • เราเปลี่ยนประโยคที่เสนอ/ขอ/แนะนำ ให้เป็น

  • offer + to V1

  • ask + กรรม + to V1

  • suggest + Ving

เช่น

  • “Would you like me to help you?'”

    • He offered to help me.

  • “Can you hold this for me, please?”

    • She asked me to hold it.

  • “Why don't we check with Ron?”

    • She suggested checking with Ron.

5.png
6.png

หลักการเปลี่ยนประโยคคำสั่ง

  1. เปลี่ยนกริยานำ คือ tell/told (บอก), order/ordered (สั่ง), ask/asked (ขอร้อง), command/commanded (สั่ง)

  2. ถอดเครื่องหมายคำพูดออก

  3. เราจะใช้ to + V1 ในการขอร้อง แนะนำ บอก หรือ สั่งให้ทำ

  4. ถ้าเป็นปฏิเสธหรือห้ามทำ ให้ใช้
    not to + V1 อีกประการหนึ่งก็คือถ้าประโยค Direct Speech นั้นไม่มีกรรม ให้เติมกรรมลงไปในประโยค Indirect Speech ด้วย 

  5. ถ้าหากมีคำว่า “Please” ในประโยค Direct Speech ให้ตัดทิ้งด้วยเช่นกัน

  6. เปลี่ยนสรรพนาม

เช่น

  • He asked, “Please let me go to the party.”

    • He asked me to let her go to the party.

  • Doctor advised, “Don’t smoke”

    • The doctor advised me not to smoke.​

Commands or Requests

7.png
8.png

เมื่อเราบอกคนอื่นๆว่าคนนั้นคนนี้พูดว่าอะไร ปกติเราก็จะพูดว่า “say” “tell” หรือ “ask” คำพวกนี้เรียกว่า “reporting verbs” หรือ คำกริยาที่ใช้ในการบอก อย่างไรก็ตามเราสามารถใช้คำกริยานำอื่นๆได้ และกริยานำหลายๆตัวสามารถมี to V1 หรือ Ving ตามมาได้

Reporting verb + infinitive

กริยาเช่น  advise(แนะนำ), agree (เห็นด้วย), challenge (ท้าทาย/เรียกร้อง), claim (อ้าง/เรียกกร้อง), decide (ตัดสินใจ), demand (ต้องการ), encourage (ส่งเสริม/สนับสนุน/ปลุกใจ), invite (เชิญ), offer (เสนอ), persuade (โน้มน้าว), promise (สัญญา), refuse (ปฏิเสธ) และ remind (เตือน) ตามด้วย + to V1

เช่น

  • “Let's see. I'll have chicken & rice, please.”

    • He decided to have chicken & rice.

  • “I'll send you an email by Wednesday, for sure.”

    • She promised to send me an email by Wednesday.

  • “It's not a good idea to write your passwords down.”

    • They advised us not to write our passwords down.

Reporting verb + -ing 

กริยาพวก admit (ยอมรับ), apologise for (ขอโทษสำหรับ), complain about (บ่น), deny (ปฏิเสธ), insist on (ยืนกราน), mention (กล่าวถึง) และ suggest (แนะนำ) สามารถใช้และตามด้วย -ing

  • “I broke the glass.”

    • He admitted breaking the glass.

  • “I'm really sorry I didn't get back to you sooner.”

    • He apologized for not getting back to me sooner.

  • “Let's go for a walk.”

    • She suggested going for a walk.

Reporting Verbs

9.png
10.png
11.png
12.png
bottom of page